Roosje en het gevecht met de modder
T. vroeg mij daarnet op msn om verhaaltje te schrijven zodat hij iets te lezen had als hij terugkwam van een of andere bezigheid. Kheb dat dan maar gedaan en vind het zonde om het weg te smijten dus post ik het maar. Tis wel verhaaltjeverhaaltje he (maar wel waargebeurd!!) kzou nooit zo begonnen zijn alst een 'normale' post was want vind het zelf zo schools.
Druilerig dagje, oogjes vol met prut en ongewassen smoeltje keken boos naar de wekker die luid door de kamer loeide. Het zag er niet goed uit voor vandaag… het liefst had ik mij nog keer omgedraaid en nog een uurke door gesnoozed. Maar de plicht riep. Ik moest eruit om MonicaLewinskygewijs mijn baas te plezieren (NOT). Hoeveel kopiekes moesten er nog gemaakt worden? Ik mocht er niet aan denken, eerst maar eens proberen om met waterval van warm water de slaap te verdrijven.
De dekens werden met herwonnen kracht in een hoekje geschopt… als een volleerde vent trok ik mijn broekje van tussen mijn billen, krabde eens goed aan mijn kont, rekte me geeuwend uit en strompelde de trap af. De chocopot keek me stralend aan, na het ontbijt zou hij zijn verlorengesmeerde grammetjes, schoon op mijn heupen terugvinden…
Het laatste klodderke nutella werd van mijn lippen gelikt (door mezelf—niks fout denken he T) en na een flinke slok melk verdween ik richting badkamer.
*korte onderbreking want heb gemerkt dat mannen er niet echt tegen kunnen wanneer je douchekoppen en veel zeepsop in 1 zin gebruikt. Het verhaal gaat verder alsk opgeborsteld en wel naar mijn autooke stap en richting werk vertrek*
Bij mijn auto aangekomen zag ik meteen dat Samantha een zware nacht achter de rug had… Mevrouw was eens stevig op de lappen geweest om te vieren dat ze voor de tweede keer onder mijn bewind door de keuring was geraakt en nu stond ze daar… doffe motorkap, trieste achterlichten en aangevroren ruiten. Ik gaf haar een tikje op haar dak om haar stilletjes te wekken. Nadat ik haar gestart had begon ik voorzichtig haar ruitjes af te krabben, ik had speciaal mijn carrékaart vanuit mijn gigantische zak opgediept, omdat dat nu eenmaal haar lievelingskaart is en ik die anders toch niet gebruik. Na enkele seconden begon haar motor heerlijk te spinnen en waren we beiden klaar om te vertrekken.
Mooi op tijd kwamen we aan. Maar toen liep het fout… Mijn gedachten zaten even op tropische eilanden met blonde ITNA-sterspelers en ietsiepietsieminibikinies (maar ook bij welke kadootjes ik voor T kon kopen… uiteraard) en toenk mij wou parkeren reed ik ietsje te ver, samantha’s boezem kwam recht in de strook modder voor de parkeerplaats terecht. Geen paniek dacht ik, ik zit wel niet in een 4X4 maar dit varkentje kon ik wel wassen. Ik schakelde koelbloedig (zoals alleen een vrouw in panieksituaties koelbloedig kan schakelen) in achteruit. Modderfonteinen spuwden tot op mijn dak, maar bewegen deed ik, tis te zeggen mijn ferme witte bolide, niet. Nadat mijn motor al 3 keer was afgeslagen en mijn voorste wielen zich steeds dieper de modder in geboord hadden, besloot ik het gevecht met de modder op te geven.
Hoe is Samantha er dan uitgeraakt hoor ik u zeggen… vrij simpel en typisch natuurlijk: Je bent een vrouw met iet of wat charmes (in mijn geval heb ik even moeten zoeken maar ik heb ze toch gevonden), en er loopt een klusjesman op school rond die te stom is om het te helpen donderen maar wel een tractor heeft… moet ik dit verhaal nog afmaken of ist duidelijk zo? En nee tis niet een ‘ze leefde nog lang en gelukkig’ verhaal. Kheb nooit een relatie geweten tussen een klusjesman en een witte vierwieler die is blijven duren zenne…
Druilerig dagje, oogjes vol met prut en ongewassen smoeltje keken boos naar de wekker die luid door de kamer loeide. Het zag er niet goed uit voor vandaag… het liefst had ik mij nog keer omgedraaid en nog een uurke door gesnoozed. Maar de plicht riep. Ik moest eruit om MonicaLewinskygewijs mijn baas te plezieren (NOT). Hoeveel kopiekes moesten er nog gemaakt worden? Ik mocht er niet aan denken, eerst maar eens proberen om met waterval van warm water de slaap te verdrijven.
De dekens werden met herwonnen kracht in een hoekje geschopt… als een volleerde vent trok ik mijn broekje van tussen mijn billen, krabde eens goed aan mijn kont, rekte me geeuwend uit en strompelde de trap af. De chocopot keek me stralend aan, na het ontbijt zou hij zijn verlorengesmeerde grammetjes, schoon op mijn heupen terugvinden…
Het laatste klodderke nutella werd van mijn lippen gelikt (door mezelf—niks fout denken he T) en na een flinke slok melk verdween ik richting badkamer.
*korte onderbreking want heb gemerkt dat mannen er niet echt tegen kunnen wanneer je douchekoppen en veel zeepsop in 1 zin gebruikt. Het verhaal gaat verder alsk opgeborsteld en wel naar mijn autooke stap en richting werk vertrek*
Bij mijn auto aangekomen zag ik meteen dat Samantha een zware nacht achter de rug had… Mevrouw was eens stevig op de lappen geweest om te vieren dat ze voor de tweede keer onder mijn bewind door de keuring was geraakt en nu stond ze daar… doffe motorkap, trieste achterlichten en aangevroren ruiten. Ik gaf haar een tikje op haar dak om haar stilletjes te wekken. Nadat ik haar gestart had begon ik voorzichtig haar ruitjes af te krabben, ik had speciaal mijn carrékaart vanuit mijn gigantische zak opgediept, omdat dat nu eenmaal haar lievelingskaart is en ik die anders toch niet gebruik. Na enkele seconden begon haar motor heerlijk te spinnen en waren we beiden klaar om te vertrekken.
Mooi op tijd kwamen we aan. Maar toen liep het fout… Mijn gedachten zaten even op tropische eilanden met blonde ITNA-sterspelers en ietsiepietsieminibikinies (maar ook bij welke kadootjes ik voor T kon kopen… uiteraard) en toenk mij wou parkeren reed ik ietsje te ver, samantha’s boezem kwam recht in de strook modder voor de parkeerplaats terecht. Geen paniek dacht ik, ik zit wel niet in een 4X4 maar dit varkentje kon ik wel wassen. Ik schakelde koelbloedig (zoals alleen een vrouw in panieksituaties koelbloedig kan schakelen) in achteruit. Modderfonteinen spuwden tot op mijn dak, maar bewegen deed ik, tis te zeggen mijn ferme witte bolide, niet. Nadat mijn motor al 3 keer was afgeslagen en mijn voorste wielen zich steeds dieper de modder in geboord hadden, besloot ik het gevecht met de modder op te geven.
Hoe is Samantha er dan uitgeraakt hoor ik u zeggen… vrij simpel en typisch natuurlijk: Je bent een vrouw met iet of wat charmes (in mijn geval heb ik even moeten zoeken maar ik heb ze toch gevonden), en er loopt een klusjesman op school rond die te stom is om het te helpen donderen maar wel een tractor heeft… moet ik dit verhaal nog afmaken of ist duidelijk zo? En nee tis niet een ‘ze leefde nog lang en gelukkig’ verhaal. Kheb nooit een relatie geweten tussen een klusjesman en een witte vierwieler die is blijven duren zenne…
