Landverraders# 5 Oh denneboom!!
Sinds mensenheugnis wordt er rond deze dagen van peis ende vree een kaarske ontstoken, een vuurke aangelegd en een kerstboomke opgetrokken in de huiskamer.....
Zo'n kerstboomke komt er dit jaar bij mij niet meer in, de geur allleen al doet mijn maag vanaf vandaag een rondje meer draaien. ‘Waarom?’ vraagt een mens zich af, er is toch niks mooier dan zo'n groen versierd driehoekje? Goed, daar kan ik inkomen maar dan mogen jullie mij volgend jaar, als onze pa weer het lumineuze idee krijgt te gaan snoeien, gezellig komen helpen.
Onze sparrenhaag is al een maand gesnoeid ze, maar in onze familie stellen we de afwerking nogal wat graag uit. Dus, wat doet een mens op dinsdagochtend om zijn tijd te passeren? Juist, hij trotseert de kou en begint takken te sleuren. Op zich heb ik niets tegen 'eens goed de handen uit de mouwen steken' maar het zijn die ongelofelijk irritante details die ervoor zorgen dat ik liever die hele haag meteen in de fik steek dan nog eens een jaar die hele reutemeteut te moeten versleuren.
Eerste tip voor de natuurliefhebbers onder jullie: als je met plantjes werkt, trek dan gepaste werkkledij aan. Ik had ongelukkig gekozen voor een trainingsbroek die ik ooit eens bij ex M. meegejaard had en die voorzien is van jawel de alom beroemde johnnyknopen waardoor je je broek kan open laten hangen van boven tot beneden. Bon, na vier toeterende auto's had ik door dat die broek dus een beetje te veel afzakte (nu, de meeste zijn het spleetalarm bij mij al gewoon, maar ik vermoed dat niet veel mensen dat aankunnen op hun nuchtere maag). Als je dan ook nog eens aan een takske blijft hangen en uw knoopkes schieten los, maar je kan niks doen want je armen zijn bezig met een hoop takken onder controle te houden, dan zal het ook geen wonder heten dat er plots stapvoets verkeer werd gemeld in onze straat.
Tweede tip van de dag, en ik ben geen ezel dus, jawel, deze stommiteit is mij meerdere keren overkomen, zorg dat je even oplet voor je je handen stevig tegen een nieuw hoopje takken drukt. Er kan altijd iets anders tussen zitten dan enkel sparrentakken. In mijn geval een meegesnoeide rozelaar met een flinke portie doornen.
Waarom ik er dan na een anderhalf uur mee ben opgehouden, had niet zozeer met de vernedering of de pijn te maken maar met een ongelofelijke jeukaanval aan mijn nek en kin. Ik vermoed dus dat dit avontuur nog een leuke allergische reactie met zich mee heeft gebracht, ik hoop gewoon dat het bij jeuk blijft en er geen rooie plekken de kop opsteken. Bon, rood en groen zijn toch de ideale kerstkleuren dus waarom niet he. Kga mij nu even bezig houden met alle spinnewebben en takjes uit mijn haar te verwijderen, mijn handjes schoon te schrobben en achter mijn boekskes kruipen. Lang leve de natuur!!! (7december 2005)
Zo'n kerstboomke komt er dit jaar bij mij niet meer in, de geur allleen al doet mijn maag vanaf vandaag een rondje meer draaien. ‘Waarom?’ vraagt een mens zich af, er is toch niks mooier dan zo'n groen versierd driehoekje? Goed, daar kan ik inkomen maar dan mogen jullie mij volgend jaar, als onze pa weer het lumineuze idee krijgt te gaan snoeien, gezellig komen helpen.
Onze sparrenhaag is al een maand gesnoeid ze, maar in onze familie stellen we de afwerking nogal wat graag uit. Dus, wat doet een mens op dinsdagochtend om zijn tijd te passeren? Juist, hij trotseert de kou en begint takken te sleuren. Op zich heb ik niets tegen 'eens goed de handen uit de mouwen steken' maar het zijn die ongelofelijk irritante details die ervoor zorgen dat ik liever die hele haag meteen in de fik steek dan nog eens een jaar die hele reutemeteut te moeten versleuren.
Eerste tip voor de natuurliefhebbers onder jullie: als je met plantjes werkt, trek dan gepaste werkkledij aan. Ik had ongelukkig gekozen voor een trainingsbroek die ik ooit eens bij ex M. meegejaard had en die voorzien is van jawel de alom beroemde johnnyknopen waardoor je je broek kan open laten hangen van boven tot beneden. Bon, na vier toeterende auto's had ik door dat die broek dus een beetje te veel afzakte (nu, de meeste zijn het spleetalarm bij mij al gewoon, maar ik vermoed dat niet veel mensen dat aankunnen op hun nuchtere maag). Als je dan ook nog eens aan een takske blijft hangen en uw knoopkes schieten los, maar je kan niks doen want je armen zijn bezig met een hoop takken onder controle te houden, dan zal het ook geen wonder heten dat er plots stapvoets verkeer werd gemeld in onze straat.
Tweede tip van de dag, en ik ben geen ezel dus, jawel, deze stommiteit is mij meerdere keren overkomen, zorg dat je even oplet voor je je handen stevig tegen een nieuw hoopje takken drukt. Er kan altijd iets anders tussen zitten dan enkel sparrentakken. In mijn geval een meegesnoeide rozelaar met een flinke portie doornen.
Waarom ik er dan na een anderhalf uur mee ben opgehouden, had niet zozeer met de vernedering of de pijn te maken maar met een ongelofelijke jeukaanval aan mijn nek en kin. Ik vermoed dus dat dit avontuur nog een leuke allergische reactie met zich mee heeft gebracht, ik hoop gewoon dat het bij jeuk blijft en er geen rooie plekken de kop opsteken. Bon, rood en groen zijn toch de ideale kerstkleuren dus waarom niet he. Kga mij nu even bezig houden met alle spinnewebben en takjes uit mijn haar te verwijderen, mijn handjes schoon te schrobben en achter mijn boekskes kruipen. Lang leve de natuur!!! (7december 2005)
